Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

 H ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΜΜΩΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ


Κάνοντας μια αναδρομή στην ιστορία της Κομμωτικής τέχνης και την εξέλιξη της, μπορούμε να σταθούμε με σεβασμό και ενδιαφέρον μπροστά στην κομψή, την περίτεχνη και ενίοτε εξεζητημένη κόμη.
Ας δούμε όμως τι είναι κόμη. Κόμη κατά τη γενική της έννοια είναι ο εξωραϊσμός του σώματος και ειδικά η τέχνη του εξωραϊζειν την κόμη κατά την κάθε επικρατούσα μόδα της εποχής και την ιδιότροπη καλαισθησία του καθενός. Ως καλλιτεχνική έκφραση η ανδρική και γυναικεία κόμμωση απασχόλησε, ανά τους αιώνες, τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κόμμωση ποικίλλει αναλόγως της ηλικίας, της κοινωνικής θέσης, της χρονικής στιγμής. Η κομμωτική δεν είναι μια απλή χειρωνακτική εργασία. Είναι μια καλλιτεχνική εργασία που απαιτεί γνώση, ταλέντο, φαντασία, τεχνική καλαισθησία.
Όταν όμως η τέχνη της κομμωτικής πρόκειται να έχει βιοποριστικό προορισμό για την επιβίωση των ανθρώπων που την ασκούν ενταγμένοι στο κοινωνικό σύνολο παρέχοντας υπηρεσίες με αμοιβή, τότε παίρνει επαγγελματικό χαρακτήρα και δημιουργεί ταξική αντίληψη.
Η ιστορία της κομμωτικής τέχνης αρχίζει περίπου από το 3.000 π.Χ. Μελετώντας την ιστορία των Ανατολικών λαών, την αρχαία Ελληνική, τη Ρωμαϊκή διαπιστώνουμε ότι το αισθητικό κριτήριο κάθε εποχής επηρεάστηκε από τις ευρύτερες κοινωνικές ιδεολογικές και θρησκευτικές αντιλήψεις.
Ιδιαίτερα στην εποχή μας το αισθητικό κριτήριο είναι πολύ αναβαθμισμένο και μερικές φορές αυστηρό και απαιτητικό, ανάλογα με την περίσταση.
Από την αρχαιότητα τα μαλλιά θεωρούνταν σαν πηγή δύναμης, ομορφιάς και ζωτικότητας, στα Ομηρικά χρόνια, στα Βυζαντινά. αλλά και στα νεότερα, τα μαλλιά είχαν συνδεθεί σε πανελλαδική έκταση με το γάμο και το θάνατο. 'Ενδειξη πένθους ήταν κατά τον Όμηρο το κόψιμο των μαλλιών, Ποικιλία χτενισμάτων για άνδρες και γυναίκες, από την αρχαιότητα φθάνουν σε μας από διάφορες τοιχογραφίες και αργότερα από πλούσιο φωτογραφικό υλικό.
Μακριά μαλλιά για τις γυναίκες στολισμένα με διαδήματα, κορδέλες και δίχτυα έχουμε στην αρχαία Ελλάδα. Το ίδιο μακριά μαλλιά και γένια έχουν οι ποιητές και οι σοφοί, ενώ οι στρατιώτες και οι αθλητές κοντά και κατσαρά.
Περίτεχνα καπέλα και περούκες στόλιζαν την κόμη των ανθρώπων στα χρόνια μετά Χριστού. Ένδειξη βασιλικού αξιώματος και υψηλής κοινωνικής τάξης υπήρξαν κατά καιρούς τα καλοχτενισμένα και στολισμένα μαλλιά, στην Κρήτη τα μαλλιά είναι μακριά και σπειροειδή με ιδιαίτερη έμφαση στην τεχνική των βοστρύχων, στις Μυκήνες, οι γυναίκες φαίνεται να ακολουθούν τα κρητικά πρότυπα. Στο Μεσαίωνα, το θρησκευτικό συναίσθημα είναι κυρίαρχο. Η εκκλησία δυναστεύει τα πάντα και η κόμμωση περνάει σε δεύτερη μοίρα.
Το 1250 μ.Χ. οι κουρείς όχι μόνο φρόντιζαν τα μαλλιά αλλά περιποιούνταν επίσης τις πληγές και τα δόντια. Κατείχαν επίσης αξιώματα κοντά στους βασιλιάδες και ήταν οι βοηθοί των χειρουργών γιατρών. Οι κομμώσεις παίρνουν ξανά τη θέση τους στην εποχή της Αναγέννησης, σκαλίζοντας ακόμη και το μέτωπα με κοσμήματα. Παράξενες μορφές εμφανίζουν οι κομμώσεις τον 17ο αιώνα και μια νέα αντίληψη κομμώσεων κάνει την Βμψάνισή της στη νεοκλασική εποχή. Παρατηρούμε από την όλη ιστορία της κομμωτικής ότι είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη του ανθρώπου και όχι μόνο, αλλά είναι και απαραίτητη γι' αυτόν. Είναι απαραίτητη γιατί αναδεικνύει την ομορφιά του ατόμου συμβάλλοντας έτσι στην αυτοπεποίθηση του και στην ψυχική του ηρεμία.

Click image to open!Click image to open!
Click image to open!Click image to open!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου